Kappersimpressie

Man, wat zie ik toch altijd op tegen een kappersbezoek. Ik wil de schuld daarvoor niet helemaal op de man of vrouw achter de schaar te steken.

Want hoewel de smalltalk mij tegensteekt, de muziek steeds slecht is en ik steeds het antwoord op de vraag “hoe wil je het gesneden” uit mijn kleine teen moet halen, het is ondergetekende die het haar zo lang en wild laat worden dat het ook nog eens schaamtelijk wordt.

Ik ben me bewust van mijn zwaktes en ga nooit twee keer na elkaar bij dezelfde kapper. Op die manier probeer ik te vermijden dat er van mij een betrouwbaar klantenprofiel kan worden opgesteld. Alleen jij en ik zijn hiervan op de hoogte.

Zo bevind ik me nu op een willekeurige kappersstoel in Antwerpen. Ik ben blij door niemand herkend te worden. Mijn naam komt op de klantenlijst voor. Ik hoef de nieuwe nieuwsbrief niet te ontvangen. Het moet een jaar geleden zijn dat ik hier was. Het zal een half jaar duren voor ik hier terugkom. Statistieken vervalsen moet je bewust doen.

Het personeel is jong en neen, de jongedame die mij de vorige keer een hip kapsel had afgemeten dat de volgende dag weer net viel als altijd, is er niet meer. Ik vermoed dat niemand hier heel erg lang werkt.

Ik hou vooral van vrouwenkapsels probeer ik het probleem te verklaren. Een perfect gesneden bob met zwart gekleurd haar, een strakke coupe, daarvoor zou ik uren wachten. Maandelijks terugkeren. Desnoods onder een kap of met aluminiumfolie in mijn haar zoals het meisje naast me.

Ze houdt me in de gaten terwijl ik schrijf. Kijkt afwisselend naar mij met mijn telefoon en mijn niet langer kapsel. Daarna naar zichzelf. Ze is mooi. Heeft straks een kapsel om dat te onderstrepen. Zij wist van die folie. Ik zou niet weten wat ik daarvoor zou moeten bestellen.

Eigenlijk weet ik helemaal niet wat ik wil. Of neen. Ik weet het wel maar het is niet duidelijk te vatten in kapperstaal. Ik wil een kapsel met karakter. Een kapsel waarmee ik kan opstaan. Een kapsel waar geen flesje of potje bij hoort.

Intussen bekruipt mij de angst voor de vraag “wat het voor mijnheer mag zijn” maar eerst “is het water goed van temperatuur mijnheer?” Misschien ligt het toch niet alleen aan mij.

9 Comments

  1. De week voor mijn trouw kondigde ik al aan: dit is de laatste keer dat ik zit aan te schuiven in een naar haarlak ruikend salon. Sindsdien zet ik geen voet meer binnen in een kapperszaak op de ene keer op een jaar, dat ik een voorraadje speciale hairgum ga inslaan. Verder gaan mijn madam en ik zelf aan de slag met tondeuse om me een semi-modieus/tijdloos/… kapsel aan te meten.

  2. Jan, ik kom uit een kappersfamilie en kan je één goede raad geven; zoek een kapper die bij je past en blijf daar gaan. Pas na enkele keren leert een kapper je haar kennen, zeggen mijn bomma en mijn tante.

    Dat vrouwen die trouwen eerst een paar keer moeten gaan om hun kapsel te proberen, is niet uit geldgewin, maar opdat het op de grote dag niet zou mislopen. Haar vertelt meer over een mens dan je denkt. Mijn tante vloekt als mensen een verkoudheid hebben, weet wanneer ik mijn regels heb en ze voelt het ook als iemand zwanger is. Bompa zaliger is ooit eens lijkbleek uit het kapsalon gekomen nadat hij van een oude klant dacht: “die zien we niet meer terug. Dat haar is dood” Een week later was de dame dood.

    Kristofn mijn lief, heeft hetzelfde gevoel als jij. Hij ging eerst naar Kreatos en is nu overgeschakeld naar Hairequipe. Daar moest hij de eerste keer een vragenlijst invullen, waarop ze ook beschreven hoe zijn haar is en valt. Het is nu veel beter geknipt keer op keer. Mijn bomma had zelfs gemerkt dat hij naar een andere ging. Om maar te zeggen: investeer in een goeie kapper die bij je past 😉

    PS Persoonlijk ben ik zeer content van Kapsalon Nijs, Binnenweg 7 in Heist-op-den-Berg 🙂

  3. Ben tot nu toe bij De Client altijd goed geholpen. Paar uitstapjes gemaakt maar die trokken t gewoon nie…

  4. na jaren zoeken naar een kapper waarbij ik me ‘veilig’ voelde, en die persoon ook vond, ging ik verhuizen. in eerste instantie was tuffen (twee uur heen en twee uur terug) voor mij geen opoffering. mijn haar moest gewoon goed geknipt en bij iemand waarbij ik me veilig voelde. in het haagse waar ik net woonde was een kappersbezoek een regelrechte portemonnee-leging. maar een retourtje trein en kapper in het zuiden des lands werd net zo duur. …
    dus toch maar in het haagse op zoek naar een geschikte kapper. iemand die niet eigenwijs bedacht dat mijn pony twee centimeter korter moest in plaats van een halve. niet iemand die tijdens het knippen zoveel kletste dat zij halverwege het knippen mijn boblijn te kort knipte. niet iemand die hardhandig mijn haar waste en later bijna mijn oorlel eraf knipte. gewoon iemand die met vertrouwen aanhoorde wat ik wenste, eerlijk kon zeggen dat ik never nooit dik en vol haar kreeg en die me ook geen hairextentions probeerde aan te praten. ‘maar het is écht haar!’

    mijn laatste bezoek aan een nieuwe kapper was voor mij één grote happening. de kapster naast me vroeg zich in volle overpeinzing hardop af of zij niet nog eens een botoxbehandeling liet doen. Haar lipogesuckte lijf draaide heen en weer tijdens het knippen van haar klant. ‘wat wilde je nu eigenlijk?’ vroeg ze halverwege nogmaals aan haar klant.

    ik maakte, na mijn knipbeurt, dat ik daar wegkwam. …

  5. De gekende frustraties. Ik vroeg mij af of u ook nog een artikel over net neutrality zal schrijven (u volgt het nieuws over google voor tech45 heb ik vernomen). Ik zou graag eens uw opinie over dat topic lezen ;).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.