Laakbaar

Veel minder dan vroeger erger ik mij aan het nieuws. Veel minder denk ik, wanneer ik Bart De Wever zie pleiten voor of tegen een snelle regeringsvorming, hou toch op man. Veel minder denk ik bij woordvoerders: laat toch een mens aan het woord en geen woordenspinner.

Soms, heel soms ga ik nog wel eens boven het rode streepje. Dat doe ik bijvoorbeeld als ik de mens van Adecco in De Morgen hoor zeggen:

Woordvoerder Marc De Smedt betreurt de “compleet laakbare actie” van de PVDA (het online gooien van documenten waaruit blijkt dat Adecco een systematisch discriminatiebeleid voert/voerde nvdr). “Ik snap niet waarom zo’n oude zaak opgerakeld moet worden. We zouden beter een maatschappelijk debat ten gronde voeren.”

Welke compleet laakbare actie bedoelt u? Op welk moment heb ik u zien pleiten voor een maatschappelijk debat ten gronde? Eerst het boeltje onder de mat vegen, wat behoorlijk gelukt is overigens, dankzij de maatschappelijke toestand die discriminatie niet zo heel erg vindt.

Kijk mijnheer De Smedt, het zit zo. In 2011 kan je uit negatieve dingen iets positief maken. Je hoeft mij niet te vertellen dat Adecco niet de enige was en dat anderen het ook gedaan hebben. Je hoeft mij niet te vertellen dat de bedrijven die nu in het nieuws komen de enigen zijn die BBB vroegen. Wat je mij wel mag vertellen is hoe het zit met dat maatschappelijk debat van je.

Zeg het eens. Vertel mij eens over de sector van de uitzendarbeid. Vertel mij over vroeger en vandaag. Vertel mij over de arbeidsmarkt, ik weet er niet zoveel over. Ik zie bovengemiddeld veel werkloze allochtonen en gaten in de arbeidsmarkt. Laat ons het maatschappelijk debat eens ten gronde voeren. Laat ons eens zeggen hoe die vork nu echt aan de steel zit.

Maar kom mij niet af met: laat ons geen oude koeien uit de gracht halen maar kijken naar vandaag en morgen en intussen stilletjes verder doen? BBB zal wel uit de boeken zijn, maar koeienrassen genoeg neem ik aan?

6 Comments

  1. Corrigeer me als ik me vergis, maar ik denk dat je een “maatschappelijk debat” over het onderwerp een goed idee vindt; dat je er zelfs een soort oproep toe doet.

    Dus beeld ik me in dat iemand, als onderdeel van dat maatschappelijk debat, iets probeert te zeggen van de vorm “jamaar, je moet toch ook eens wat begrip hebben voor de mensen die de discriminatie plegen”, gevolgd door een waslijst redenen en argumenten.

    Zou het “maatschappelijk debat, zo vraag ik me af, al snel verzanden in een enorme scheldpartij, of zou er werkelijk gekeken, en nagedacht worden, over wat die mensen te zeggen hebben?

    Ter vermijding van mogelijke misverstanden: ikzelf ben er zopas niet in geslaagd om ook maar één enkel argument pro discriminatie te verzinnen, dat ik niet zelf denk te kunnen weerleggen.

    1. Ik stel me voor dat een deel van het debat zou gaan over “de klanten willen ‘dat’ niet”. De eindconsument niet en de werkgever bedoel ik dan. Met ‘dat’ bedoel ik allochtone werknemers, zo gaat dat in het discours.

      Als dat zo is moet je je afvragen of iemand het recht heeft dat te willen. Volgens mij niet. Een ander probleem zal zitten in pre-emptive strikes denk ik. De klant vraagt ‘deftige werknemers’, die zal daar wel mee bedoelen dat ie geen hoofddoekdraagster wil en dat soort stomme dingen.

      Soms denk ik dat die consulenten onder erg hoge druk staan, dat zijn vaak starters lijkt mij. Mensen die hun job zo goed mogelijk willen doen, anders kunnen ze fluiten naar bonussen en andere kansen.

      Maar ik ken de sector onvoldoende om er uitspraken over te doen. Het verwondert me ook dat het boek zo gesloten blijft. Dat er niemand roept: dat is nog zo of dat is veranderd. Het doet wat vermoeden.

      1. De sector ken ik ook helemaal niet, dus geen commentaar. Maar als je nu over een “recht” begint… Tenzij je denkt dat een “recht” op één of andere manier in de natuur staat ingeschreven gaat het over de vraag of de samenleving dat recht toekent, of (zoals in dit geval) juist niet.

        Daar kan je enorm interessante debatten over voeren, maar voor het onderwerp wordt het al meteen veel te abstract. Als ik – zomaar puur toevallig, natuurlijk – een neo-liberaal standpunt zou verdedigen, dan begin ik nu over de “betutteling” van samenlevingen die “mij” verbieden niet aan te werven wie ik niet wil aanwerven.

        En de mogelijke redenen *waarom* zoveel mensen toch maar wegkruipen achter codes om te *kunnen* dsicrimineren zijn weer achter de horizon verdwenen. Precies het omgekeerde van wat je wou bereiken, vrees ik.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.