MacBook gemaakt of de flexibiliteit van je brein

Het was een jaar dat mijn MacBook in de maak moest. Een jaar. Eindelijk is ie er geraakt. Mijn linkershift deed moeilijk. Hoofdletters maken kon vaak alleen rechts-shiftend. Een punt haalde ik, u leest dat goed, uit de adresbalk van mijn browser. Appeltje-cee, appeltje-vee.

Een jaar. Ok, niet helemaal. Uiteraard heb ik een extern klavier natuurlijk maar voor op verplaatsing is dat niet alleen onhandig, het ziet er ook nog eens zo knullig uit. Zo tikte ik me dus doorheen het jaar. Tot ik even verlof van tikken nam en mijn MacBook de servicedienst van de Switch op de Vogeltjesmarkt binnenduwde.

Want of ik toevallig een vervangtoestel kon? Neen mijnheer, niemand kan zijn computer missen en wij hebben maar een paar vervangtoestellen. Lees: als je nou een bedrijf had gehad dat de MacBooks kocht als waren het zondagse pistolets, dan had het voorzeker wel gekund. Maar ik kan mijn computer dus niet missen, dat is mijn fabriek.

Op zo’n momenten besef je hoe flexibel zo’n menselijk brein is. Het tikken op mijn gehandicapte klavier mocht dan ogenschijnlijk een onmogelijke opgave lijken, ik tikte een aardig end weg en een mens vindt manieren en wegen om dat allemaal efficiënt te laten verlopen. Tot zinnen verbouwen toe.

Ook nog eens midweeks overschakelend van een windowstoetsenbord naar een mac. Zotjes.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.