Mijnheer de minister

Herinner je je de lagere school nog? Met de pastoor die af en toe binnenkwam? Dat je toen moest rechtstaan en -liefst in koor- “dag mijnheer pastoor” zeggen? Dat hetzelfde het geval was met de directrice en dat je niet “dag mevrouw de directeur” diende te scanderen?
Het is mij nooit helemaal duidelijk wat ik er heb geleerd. Basiskennis waarover later ettelijke lagen heen zijn gekomen?

In elk geval moest ik vorige maandag aan die periode terugdenken. Er diende een persconferentie georganiseerd rond de start van Renaat Braem 1910 -2010. De omstandigheden wezen mij aan.

Ik vind dat altijd een beetje stress zo’n persbijeenkomst. Alle puzzelstukjes moeten intern gelegd maar je hangt nog tien keer meer af van externe factoren. Een vulkaan, beehaavee, de titel van Anderlecht en je ziet je persbereik voor je geestesoog weglopen.

Dan beseffen dat de minister daar op jou rekent… Het moet gezegd dat ik mijn hart vasthield. Gelukkig verliep alles goed, er was pers en zij die er niet waren zouden een stukje plegen.

Je staat daar, wachtend aan de inkom en ineens staat daar de minister voor je neus. Als praktiserend tweep ben je wel gewend van mensen eerst van het scherm te kennen en daarna in het echt te ontmoeten. Ook in mijn andere werk kwam en kom ik regelmatig grotere en kleinere beevees tegen waar ik dan vriendschappelijk mee tutoyeer.

Heel even dreigde ik het te gaan doen. Bijna zei ik “dag Geert”. Toen nam mijn door meester Patrick getrainde deel het over. Ik hoorde mezelf de woorden “dag mijnheer de minister uitspreken”. Ik wist niet meer dat ik die woordencombinatie had zitten. Dag mijnheer de minister. Dat wordt een 10 voor gedrag.

3 Comments

  1. Pingback: Tweets that mention jeugdherinneringen en het werk: een stukje met als titel "mijnheer de minister" -- Topsy.com
  2. Nog zo'n externe factor:

    enkele jaren geleden had JL Dehaene als burgemeester van Vilvoorde beloofd een (grotendeels?) Franstalige sportvereniging tvv gehandicapte kindjes te steunen op een persconferentie.

    De weken gingen voorbij, en als het moment gekomen was vertrok Dehaene met een groot deel van de gekomen pers naar een belangrijkere persconferentie iets verder op.

    Moraal van het verhaal: ook je centrale kapstokgasten kunnen niet in te schatten zijn!

  3. Nog zo'n externe factor:

    enkele jaren geleden had JL Dehaene als burgemeester van Vilvoorde beloofd een (grotendeels?) Franstalige sportvereniging tvv gehandicapte kindjes te steunen op een persconferentie.

    De weken gingen voorbij, en als het moment gekomen was vertrok Dehaene met een groot deel van de gekomen pers naar een belangrijkere persconferentie iets verder op.

    Moraal van het verhaal: ook je centrale kapstokgasten kunnen niet in te schatten zijn!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.