No USP

Was het nu vorig jaar, twee jaar geleden of is het al langer geleden dat iedereen het ineens had over personal branding? Het zal langer zijn. In elk geval: jij bent een merk beste lezer. Of je dat nu wil of niet. Net zoals ik een merk ben. Alle p’s van de regenboog toe.

Er bestaan regels en howto’s en boeken en waarschijnlijk ook heel dure consultants die je dat merk leren bouwen of bijsturen. Die zullen vertellen dat je ook een unique selling proposition moet.

Op dat laatste werd ik recent nog eens gewezen door Pieter (je weet wel, die van de blog vroeger) nadat ik opmerkte dat ik zo relevant zou proberen te zijn dat hij mij opnieuw zou volgen op twitter.

@janseurinck not happening. Ik kan u niet plaatsen. Verwarde prof activiteiten, wel mening over diverse topics. Geen duidelijke USP.Sat Dec 04 14:03:48 via Twitter for iPhone

Geen probleem met Pieter verder hoor (nog een plug erbij ook). Hij kwam vorig jaar een gastles bij me geven en de studenten waren daar nogal enthousiast over. Noch heb ik een probleem met het feit dat hij mij niet langer volgt. Ik had daar vroeger nog wel eens last van en nam die dingen persoonlijk. Niet doen mensen. Niet doen. Ik ga daar ook nog eens over schrijven.

Maar een mens moet met zijn tijd mee en dus doe ik ook aan personal branding. Het kan wel niet anders. Of ik van die howto’s heb gelezen? Jawel. Podcastserie ook. Geen boek. Geen dure consultant. Of ik een USP heb? Neen. Bewust? Ja en neen.

Mijn leven bestaat uit drie deeltijdse opdrachten. Elke week surf ik tussen de middeleeuwen en de technologie van vandaag en morgen. Ik doceer over theorie en praktijk. Ik schrijf. Daarnaast heb ik tig interesses van wetenschap over sociologie tot media. Ik zou boeken willen lezen en poëzie willen kunnen citeren maar de beperking van 24 uur per dag verhindert dat.

Op een dag kan ik me blogger voelen en journalist en werknemer en spreker en docent en podcaster en student. Dat noem ik vrijheid en dat is me behoorlijk wat waard eigenlijk. Ik heb het gevoel dat mensen zich, al dan niet onder invloed van een trend, in een hokje laten duwen.

Dan krijg je elevator pitches en twitterbio’s waarin mensen maar één ding mogen zijn. Een keurslijf waar vooral niet buiten mag worden getreden en nooit eens tegenslag en nooit een balen. Niet zagen of juist wel. Alles volgens plan.

Naar analogie met Naomi Klein zeg ik dus No USP. Dank u.

Wat jij?

11 Comments

  1. Is bruggenbouwer dan niet jouw USP? Mensen die van een breeed scala dingen net voldoende afweten en dat kunnen koppelen omdat zij het geheel zien, weten meer dan wie zich beperkt die zich tot een niche, Bruggenbouwer, allrounder, strateeg, … Volgens mij waardevol, alleen moeilijker te “verkopen” in twee zinnen als personl branding.

  2. Of ze nu op Twitter zitten of niet, marketeers (‘marketing-mensen’ zo u wil) blijven marketeers. Da’s de ironie in de opmerking en redenering v mensen zoals bijv. Pieter, vond ik: een bedrijf moet persoonlijk worden en een persoon moet zich bij wijze van spreken als bedrijf gedragen. Begrijpe wie begrijpe kan. Zo vermoorden we het ongedwongen karakter ervan. Jammer.

    En plus wordt het communiceren tussen mensen onbewust een populariteitswedstrijd. Je blogartikel, Jan, hoort meteen ook thuis in de discussie over getallen (aantal volgers, vrienden op Fb enz.) en zogenaamd invloedrijke personen in sociale media.

    Je opmerking over niet eens een keertje mogen balen is ook terecht en herkenbaar. Had het onlangs ook voor: toevallig plaatste ik op korte tijd een tweetal (drietal?) ‘scherpe’ (voor sommigen, lees zure) tweets. Meteen iemand die erop inpikte met een sarcastische opmerking in ’t genre van “heb je eens nood aan niet zulke ‘happy’ zaken, volg laurensvdw.

    Jongens toch, waarmee zijn we dan bezig, vraag ik me af.
    Alsof je 24 uur op 24 even ‘happy’ moet zijn. Iedereen een Sven Ornelisken doen. Blijkbaar wel. Alsof die kerel buiten de zenduren eens niet deftig zaagt of een baaldag heeft. Kom op zeg..

    Dat iedere (rare) vogel tweet, zoals hij getwekt is, zeg. Leven en laten leven! No USP! Amen.

  3. Het feit dat je, ik citeer Bram, een ‘allrounder’ bent is vaak voor mensen het teken dat je geen USP hebt. Als zij het zo willen zien, is dat zo. Daar trekken we ons niets van aan.
    Hoe ik het zie is dat je gewoon meerdere usp’s hebt. En dat maakt het juist boeiend. Afwisseling is leuk. Trouwens, ik rekende Pieter ook onder 1 van die mensen die niet in een hokje te steken was. Fotograaf, creatieveling en zelfs een mening over politiek soms.
    Mensen die zich niet beperken tot een niche en die een bredere visie ontwikkeling zijn mijns inziens veel waardevoller dan zij die zich focussen op 1 USP.

  4. Aan personal branding doen we allemaal, maar om ons online dan zodanig in een hokje te steken dat een ‘USP’ nodig is, daar bedankt ik liever voor. Mijn USP is misschien dat ik mens ben en online spreek over vanalles: werk, privé, zin en onzin.
    Follow-me, follow-you, maar uiteindelijk draait het allemaal om mensen die over 1001 zaken iets te zeggen hebben… En vele hebben helemaal geen USP, het zijn vaak ook de meest boeiende 😉

  5. chateaubrys.be registreerde ik ooit, omdat ik over wijn ging bloggen. Maar er is zoveel meer dat me boeit, (en zoveel waar ik iets over wil zeggen). Ook geen USP dus, nadat ik opzocht wat dat is.

  6. Voel me bijna persoonlijk aangesproken door die comment die je kreeg van Pieter. Zit in een zelfde positie, hoewel misschien meer web-focused, vinden mensen het toch vreemd dat ik én grafisch sterke concepten kan aanleveren en in code wil/kan/moet duiken..

    All-round zijn heeft voor- en nadelen, het feit dat er geen label op je kan worden geplakt, vind ik 100% een VOORdeel..

    “niet te vatten in een kotteke? Dan maar een league of your own.” >> vind ik dus ook

    grtz,
    ToM.
    tomhermans.com (personal branding)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.