Openhartig en ongecensureerd over nieuwe media (1)

Of ik een interview wilde doen, vroeg Jonas Dumarey, student van beroep. Hij richte zijn vraag aan een zekere geachte heer Seurinck. Ik deed alsof mijn neus bloedde en beantwoordde de vragen zelf.

Hij maakte van mijn antwoorden een interview dat je hier kan nalezen. Er waren nog wel meer vragen en daarbij horende antwoorden.

Kunt u uzelf omschrijven in 3 zinnen?
Informatie- en communicatiegeek is wel een goeie omschrijving. Dol op informatie verzamelen en verspreiden. Zot van communicatie en ja, ik ben een geek

Hoe hebt u uw passie voor schrijven opgedaan?
Dat schrijven, of misschien dat verhalen vertellen, dat zit er bij mij een beetje ingebakken. Al van kleinsaf was ik aan het vertellen, vertelt men mij. Dat schrijven heb ik een beetje (her)ontdekt toen ik een aantal artikelen moest schrijven in het kader van mijn opleiding.

Waar bent u op dit moment concreet mee bezig?
Mijn leven bestaat uit een viertal delen denk ik nu. Mijn voltijdse job bij Flanders DC, ik ben er creativity evangelist wat betekent dat ik de doelstellingen van Flanders DC vooral online uitdraag naar verschillende doelgroepen.

Daarnaast ben ik dus blogger en podcaster. Als mensen mij dat vragen ga ik wel eens uit spreken over social media. Last but not least heb ik een fantastisch lief en een schattige zoon waar ik graag tijd mee doorbreng.

Hoe bent u op het idee gekomen om een blog te starten? Neemt dit niet te veel tijd in? Hebt u plezier in het bloggen?
Hoe het idee in mij gevaren is, weet ik niet meer zo. Ineens merkte ik dat ik een blog had. Dat moet ergens eind 2005, begin 2006 geweest zijn. Mijn bloggen is denk ik mee met mij geëvolueerd en zal dat blijven doen. Het schrijven zit diep, ik denk dat ik dat wel blijf doen, of het een blog blijft weet ik (nog) niet. Dat boek moet er misschien ook wel eens van komen ooit. Die twee combineren wordt een uitdaging.

Zijn er bepaalde momenten waarop u uw blog wilt verwijderen?
Sterker nog, in het verleden heb ik mijn blog twee keer gedelete. De eerste keer telt niet echt mee. Mijn verwijderingen waren radicaal. Alles weg. Alles opnieuw. Mijn overstap van janseurinck.be naar janseurinck.com was de meest betekenisvolle. 18-19 oktober 2009 was dat. Toen heb ik besloten dat ik een blogger zou worden. Ik hoop dat dat intussen gelukt is.

Past u uw studies van communicatiewetenschappen en audiovisuele communicatie vaak toe op wat u op uw blog schrijft?
Wat ik net van mijn opleiding heb, wat uit mezelf komt, wat ik waar opgepikt heb, dat is moeilijk te onderscheiden denk ik. Ik was niet het soort student dat hoge punten haalde maar eerder het soort dat de collega’s de avond voor het examen op stang wist te jagen met het leggen van verbanden tussen onderdelen. Het heeft zeker een effect op mijn denken en handelen maar hoe dat juist zit, geen idee.

Hoe ziet u de toekomst van de internetjournalistiek in het algemeen? Is er met de komst van interactiviteit een eindpunt bereikt binnen de nieuwe media of zal dit proces nog verdergaan?
Media zijn altijd in beweging. We zitten in een periode van stroomversnelling denk ik. Media zullen zich steeds opnieuw blijven uitvinden. Vandaag zitten we tussen het analoge en het digitale systeem in. De productie van media is volledig gedigitaliseerd maar de consumptie zit nog in een overgangsfase. Veel mensen kijken nog naar ‘het nieuws’ op televisie.

Dat dat door een bakje komt heeft niets met digitaal te maken, dat is technologie, de consumptie is nog analoog als in ‘we kijken van minuut 0 tot 35’. Met kranten zie je dat nog veel sterker. De iPadversie van de krant is de gedrukte krant op een scherm. Dat zal veranderen maar dat vraagt tijd.

Hoe zie u de toekomst van uw blog? Wat wil u nog bereiken met uw blog?
Mijn blog zal wel mee met mij evolueren, als je jezelf niet opnieuw blijft uitvinden ben je sneller dan je wil achterhaald. Regelmatig probeer ik nieuwe dingen. Heel vaak falen die maar dat schijnt nogal hip dezer dagen dus maal ik er niet zo om.

Sedert kort probeer ik ook een linklistblog bij te houden, dat laat mij vooral toe mijn eigen meningen beter bij te houden. Net zoals klassieke media moet een blogger (en misschien nog meer) zichzelf opnieuw blijven uitvinden.

Zou u nog kunnen leven zonder de nieuwe media?
Dat is een vraag die niet te beantwoorden is. Omdat nieuwe media niet bestaan. Facebook is niet uit de lucht komen vallen, het is een evolutie van het internet in een bepaalde richting, net zoals de boekdrukkunst met losse letters een evolutie was.

Ik zou niet meer kunnen leven zonder de mogelijkheid om mensen te contacteren maar die vraag zou een holbewoner net zo beantwoord hebben. Als de hele wereld opnieuw naar af zou zijn, zou me dat niet storen maar alleen op een eilandje zitten, daarin heb ik niet zo’n zin.

Kunt u mij wat positieve punten geven van de nieuwe media?
Nieuwe media hebben de maatschappij een stuk vlakker gemaakt denk ik. Dat vind ik wel een goeie evolutie. Dat mensen elkaar makkelijker kunnen contacteren en dat er de facto grenzen gesloopt worden. Het aardige is dat je een aantal dingen daarvan ziet doordringen. Het concept van barcamps en open leermomenten bijvoorbeeld, vindt in een aantal dingen weerklank.

Kunt u mij wat negatieve punten geven van de nieuwe media?
Het lijkt mij dat pulpjournalistiek door de nieuwe media wat aan belang heeft gewonnen. Dat kan je journalisten of media niet kwalijk nemen. Daar ligt de grote vraag en daar vallen de pageviews en dus de centen mee te verdienen. Soms heb ik het gevoel dat het gebruik van sociale media het geklaag en gezaag wat versterkt.

Welke blogpost van uzelf vond u het meest geslaagd?
Meestal is dat een heel recente blogpost. Momenteel vind ik mijn beschrijving van het drinkende meisje op de trein goed. Over het algemeen geldt een omgekeerd evenredige relatie tussen de mate waarin ik een blogpost geslaagd vind en het aantal lezers die ik ermee weet te bereiken. Dat gegeven blijft mij boeien.

Zijn er bepaalde mensen binnen de nieuwe media waar u naar opkijkt?
Idolen probeer ik zo min mogelijk te hebben, die stellen op den duur altijd teleur. Wel zijn er mensen waar ik veel van geleerd heb. Bart De Waele bijvoorbeeld heeft een grote invloed op mij gehad toen twitter aanzette in ons land. Pieter Baert ook, een van de betere bloggers die we hebben/gehad hebben (hij is namelijk half opnieuw begonnen na een radicale stop).

Op algemeen social mediavlak heb ik ooit een les geleerd van Stefan Kolgen. De drie pinten die ik met die mens heb gedronken zijn denk ik bij de belangrijkste die ik ooit ga drinken. Davy Buntinx ook, dat is er al eentje van de volgende generatie, die daagt mij uit om mee te evolueren en dingen te proberen.

Van James Joyce (O RLY) heb ik geleerd dat je je van al die grammatica regels niet teveel moet aantrekken.

Vindt u het positief dat door de komst van de nieuwe media bijna alles op internet komt?
Om twee redenen: ja. Ik ben blij dat er veel meer glazen gevels zijn, zowel onder mensen als onder bedrijven. Dingen verbergen is veel moeilijker geworden. Daarnaast is het veel makkelijker om (ook degelijke) content gratis te lezen. Daar hou ik wel een beetje mijn hart vast voor lokale contentproviders. Als je vanaf de Belgische markt moet concurreren in een taal die door een druppel mensen wordt gebruikt, zullen ze het lastig krijgen.

Vindt u niet dat de privacy van mensen geschonden wordt door de komst van de nieuwe media?
De enige privacyschenners zijn de mensen zelf. Als je niet wil dat iets niet geweten is, zet het dan niet op internet, op geen enkele manier. Vertel het ook niet in vertrouwen tegen een collega, voor jet het weet, kent heel het kantoor je verhaal. Zo gaat dat. Mensen overschatten dat hele privacygedoe.

Persoonsgegevens zijn een knip waard, sommige mensen vinden het eng dat hun telefoonnummer gelekt zou worden terwijl er nog jaarlijks telefoonboeken gedrukt worden die gewoon bij de buren op de stoep landen. Eens die weten dat je iets met computers doet zou je hopen dat er een foto van je in zatte toestand circuleert.

Doe mee met de conversatie

3 reacties

  1. De antwoorden zijn interessanter dan de vragen!

    Al kan er nog wat gewerkt worden aan die analoge vs digitale tv metafoor: het gaat hem niet zozeer om de al dan niet digitale transmissie, wel om het lineaire kijkgedrag. Die mensen hebben dat zo geleerd en zullen dat zo blijven doen totdat ze dat bij iemand anders anders zien en indrukwekkend vinden.

    Vroeger moesten de mensen een URL intypen om op een website te belanden, nu vullen sommige mensen die URL in het zoekveld op Google in.

    Rich is the mind that wanders!

    1. Dat mensen dat zien, indrukwekkend vinden en dat ook gaan doen, dat geloof ik niet zo. Digitale televisie is eerder regel dan uitzondering heb ik de indruk en als ik zie hoeveel mensen bijvoorbeeld de Flanders DC website bezoeken door in de google zoekbalk de URL in te geven, dan schrik ik toch. De macht der gewoonte is sterk.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.