Over community management: een aantal ideeën (1)

Recent merkte Toon terecht op dat het hem opviel hoezeer community management op online gericht is. Het zette me aan het denken. Over hoe fout een woordreeks ik community manager vind bijvoorbeeld.

Net zoals ik conversation manager zo stilaan verkeerd vind klinken overigens. Gelukkig voor Steven komt zijn nieuwe boek straks uit en dat zal wel weer een basiswerk worden.

Omdat de blogpost anders te lang zou worden, heb ik ‘m in stukjes gedaan. Dat verkoopt ook rss-abonnementen, zo verneem ik. Enfin. Deze blogpost is zonder aankoopverplichting.

Een aantal ideeën, los uit het hoofd. Niet vernieuwend noch exhaustief. Misschien eerder een lijst die je aan het denken kan zetten.

– Je maakt deel uit van de community soms hoor ik wel eens mensen zeggen ‘de community, zij’. Fout bezig denk ik dan. Een community manager is geen schaapsherder, het is hoogstens de eigenaar van een lapje grond in de bergen.

– Het gaat niet over jou, het gaat over de community meer nog. Vaak bestaan er al formele of informele communities die langs jouw merk heen liggen. Jij mag meedoen. De spreekwoordelijke weide beheren. Omdat jij de middelen hebt. Een community zal heel vaak ook zonder jou kunnen bestaan. Hoe jammer je dat ook vind.

– De community draait om mensen, laat die organisatie er even vantussen, wil je? Een merk dat iets tegen mij zegt op twitter, fraai hoor allemaal, maar toon mij je organisatie, wees een menselijke organisatie, toon wie je medewerkers zijn.

– Walk the walk, talk the talk. Omdat jij maar een element bent van de community en de community een eigen taal heeft -dat hebben namelijk alle (sub)culturen-, kan je maar beter volgen. Volgen en sturen. Als dat nodig is of als je dat wil.

–  Offline is the new online. Zoals Toon al kwam te zeggen: een echt manneke dat je kan vastpakken is veel geloofwaardiger dan een avatar, laat staan een logo dat je toespreekt. Er zit een knop op je PC, druk ‘m in en ga maar mee.

– If you want an awesome community, be awesome wanneer ik ergens mag gaan vertellen over social media of dingen, dan hoor ik vaak vertellen dat er weinig interactie is met wat dan de community mag heten maar vaker een losse verzameling mensen is.

– Denk na, maar niet te hard. Uiteraard behoor ik ook tot diverse communities. De twittercommunity, de bloggerscommunity, de boekenleescommunity, de creativiteits- en innovatiecommunity. Ik kom heel veel mensen tegen. Soms denk ik: jij hebt hier te hard over nagedacht dat je dit nu post/zegt/ doet.

3 Comments

  1. Bij een van m’n vorige werkgevers deden we ook aan offline community management. Dat kwam vooral doordat men over een groter marketingbudget beschikte dan gewone bedrijven. In mijn huidige rol komen er ook nog wel dergelijke event voor, al zijn die minder regelmatig.

  2. Volledig mee eens.
    De community die bestaat al; het is een illusie te denken dat je die moet opbouwen. Een logische denkfout die in het verlengde hiervan ligt is de gedachte dat het om jou draait.
    Al is het wel een duizelingwekkende ervaring wanneer je vaststelt dat je community best zonder jou kan. Het moet gezegd, dat geeft een tik tegen de ego. Dat aanvaarden en jezelf vervolgens kwetsbaarder opstellen (humble, humble, humble) werpt dan weer zijn vruchten af.
    Kort gezegd: een community dat ben je niet, dat heb je niet; je kan er hooguit een medium voor zijn (zoals in: eervol gebruikt worden). En ge moet het gaarne doen want die charels durven soms nogal eens de draak steken met je.

  3. Elke mens die ik ken die bezig is met communities, beaamt dat je die community ook in de echte wereld moet organiseren. Door evenementen, bijeenkomsten, acties, whatever.
    In ons besloten online-wereldje zijn wij sinds de massale opkomst van online fora gaan denken dat een ‘community’ een online fenomeen is. Maar dat klopt niet. Zwangere vrouwen zijn een community, leraren zijn een community, fans van The Beatles zijn een community.
    Je kan ook een community willen creëren. In een buurt waar niemand elkaar kent, bijvoorbeeld. Of een ad-hoc samenwerkingsverband rond een specifiek project (Fata Morgana style). Dat doe je niet met een Facebookpagina, dat doe je door de mensen bij elkaar te brengen en betekenisvolle gedeelde ervaringen te scheppen. Online is dat veel moeilijker dan offline. Online kan je er wel voor zorgen dat de onderlinge banden onderhouden blijven, maar veel meer niet.
    Echt elke ‘oldskool’ communitymens die ik ken vindt dat de evidentie zelve. Een ‘community manager’ inhuren die vervolgens enkel online speelruimte krijgt is een op voorhand gedoemde strategie. Dat is geen community manager, dat is een webmaster met social skills.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.