RSS: onbekend maakt onbemind?

RSS is dying being ignored, zo schreef een Britse blogger begin dit jaar. Techcrunch nam het over en the rest, as they say is history. Het is een beetje flauw, mensen die dingen dood verklaren of stervende. Je weet zo waarom ze het doen. Reactie uitlokken. Choqueren.

Hier in de rechterbalk (voor de lezers van de rss-feed hier rechts) staat een heel grote oranje rss-knop. Weinig mensen gebruiken die. Misschien omdat er geen call to action bij staat. Misschien omdat weinig mensen weten wat die knop nu juist doet.

Deze blog bereikte in het afgelopen jaar ergens tussen de 15456 en de 28324 unieke bezoekers, afhankelijk van de geraadpleegde bron. 150 daarvan gebruiken een RSS-lezer (voor dit blog). Dat is 1 op 100, op de meest conservatieve meting voortgaand.  Voor een blog die toch wel redelijk wat over all things digital gaat.

Niet moeilijk dat Kondratieff’s golven geen gelijk hebben aan de regelmaat waarmee RSS al is dood verklaard. De laatste doodverklaring dateert nog maar van september vorig jaar. En toch. En toch.

Ik vind geen betere manier om mijn internetlezen in goede banen te leiden. Alles mooi, binnen dezelfde pagina en met weinig verschil in de layout. Een enkel afwijkend lettertype niettenagesproken. Alles wat op de interessantste blogs en websites is neergeschreven strak in het gelid onder elkaar.

Sedert 2008 lees ik via Google Reader en hoewel ik al enkele keren het rechte pad heb verlaten, keer ik toch altijd terug*. Mooi design zoals bij feedly is allemaal goed en wel maar soms primeert degelijkheid.

Dat RSS verrassend weinig gebruikers heeft, zo merkte ik op. Niet waar zei de één, onbruikbaar voor de meeste mensen hun behoeftes, schreef een ander. Waar haal je dat, wilde iemand weten. Voordelen. Nadelen. Dat het vooral geeks zijn die het gebruiken en hevige internetlezers. Kan kloppen. Fingerspitzengefühl heeft een sterke suggestieve kracht.

Wat ik persoonlijk altijd een afknapper vind, zijn de onvolledige artikels die sommige mensen publiceren. Als je je brood moet verdienen met bezoekers en pageviews, kan ik dat nog begrijpen. Ergens. Maar toch. In veel gevallen zal de RSS-lezer trouw zijn aan je website en jouw content helpen verdelen. Misschien moet je die wel een beetje in de watten leggen, niet?

RSS is volgens mij eerder onbekend dan dood. Een staatsbegrafenis zou het niet krijgen. Een eventuele dood zou het nieuws niet halen, daarvoor had men het iRSS moeten noemen.

*omdat die vraag anders toch wel komt: daarvoor gebruikte ik de Opera browser

Doe mee met de conversatie

17 reacties

  1. Bedoel je met onvolledige artikels dat je in je RSS reader alleen de intro van een artikel kunt lezen? In dat geval ben ik volledig akkoord; noem me lui, maar ik gebruik RSS net omdat je sneller bij je informatie kunt.

  2. Ben ik volledig met je eens. Mijn Google Reader is mijn beste vriend, al werkt die vriendschap wel heel erg verslavend. Ik kan nl geen dingen in vet laten staan. Must read…now…
    Maar toch, sinds de ontdekking van RSS (in augustus pas ontdekt) ben ik beter op de hoogte & sneller weer gewoon aan ’t “echte” werk. En slaap ik ook wel wat minder :-S

  3. Jan toch, “Reactie uitlokken. Choqueren.”, dat sommigen dat durven 😀

    Wat nog vervelender is dan enkel de intro aanbieden in RSS is geen RSS aanbieden. Ik begrijp niet dat bepaalde blogs of sites dat niet doen. Vind ik persoonlijk steeds een afknapper want ik voeg graag zaken toe aan mijn reader in de hoop op de hoogte te blijven, nieuwe dingen te ontdekken, …

    Wat ik ook niet begrijp is dat sommigen blogposts, … met vertraging doorsturen naar RSS. Ik lees voornamelijk via RSS en als ik dan merk dat iets 1 week eerder gepost werd en dan pas in RSS terecht komt vind ik dat spijtig 🙂

    Moraal van het verhaal is trouwens inderdaad dat RSS eerder onbekend is. Iemand die niet goed vertrouwd is met “online” kent het vaak niet of weet vooral niet wat het kan betekenen voor hem/haar. Heb al meerdere malen mensen aangezet om google reader eens te proberen en meestal werd dat met enthousiasme ontvangen.

  4. Ik heb mijn vrienden op gelijkaardige wijze zien kennismaken met RSS.
    Dat begint met een naaicursus. Dan begint het googlen naar online informatie. Dan ontdekt men blogs van andere hippe grieten die tevens zelf kleren in elkaar steken. Dan stelt men vast dat het niet te doen is om dat allemaal te blijven volgen door die sites de hele tijd te gaan bezoeken.
    Parallel vraagt men al eens aan tech-savvy huisgenoten wat ‘dat oranje knopje’ is. Tech-savvy huisgenoten leggen dat vervolgens uit en leggen de link met de nakende acute infobesitas.
    Resultaat: lief kan ineens tien RSS feeds in Google Reader steken en heeft er onmiddellijk voordeel aan.
    Extra pluspunten: Ze heeft mij daar al mee zien werken en ‘snapt’ dus al waar dat voor dient omdat het op aanschouwelijke wijze is aangetoond.

    Anders blijft het onbekend en onbemind, RSS. Je krijgt dat niet uitgelegd zonder het te laten ervaren. Elke uitleg klinkt technisch en moeilijk en ongeveer even boeiend als een knipselmap. ’t Is zo simpel en handig dat je mensen die het niet kennen er moeilijk enthousiast over krijgt.

  5. Ik ben absoluut geen webkenner maar gebruik toch ook RSS. Wel op een andere manier, nl. via het programma Mail. Daar kun je manueel een RSS-kanaal toevoegen. Je hebt daar geen knoppen voor nodig en ik vraag me dan ook af of ik ook tussen die 150 lezers zit. Zoals ik al zei, ik ben allesbehalve een specialist, maar het interesseert me wel. Is Google Reader beter? Of gewoon anders?

      1. Ik gebruik feedburner. Die schommelt nogal. Vandaar dat ik zeg 150. Dat is een beetje een gemiddelde en wat naar beneden afgerond (dat paste beter met die 1 op 100)

        1. Je gebruikt Feedburner enkel voor de grote oranje knop. De ‘standaard’ RSS link in de adresbalk van de browser verwijst naar de gewone feed.
          Je past dat best aan in het theme van je blog, nu onderschat je vermoedelijk het aantal RSS-abonnees.

  6. Voor een mooie redesign van Google Reader kan je Helvetireader gebruiker. Zelf verkies ik de combinatie van UserStyles.org en de Mac OSX theme van John Hicks.

    1. Dave Winer is dan ook de uitvinder van RSS.
      Die heeft daar volgens mij AL zijn homemade software mee aan elkaar hangen.
      En terecht: RSS wordt achter de schermen veel gebruikt om informatie tussen 2 platforms uit te wisselen, zonder dat de gebruiker daar iets van merkt.

  7. Waarom zou ik deze (en andere) blogs nog eens in Google Reader moeten steken als je je post toch ook naar Twitter duwt? Om dan in Google Reader nog eens op “mark as read” te duwen?

    Ik verschuif wel van Twitter naar RSS voor de niet-interactieve (bedrijfs)accounts op Twitter. Als ze een RSS-feed hebben uiteraard.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.