The audience takes it all

De laatste tijd is er nogal wat medianieuws. Als ik dat zou willen, kon ik mijn lessen communicatiemedia voor de volle drie uur aan actualiteit besteden. Drie volle uren. Elke week. Dat mag niet van de inspectie. Jammer.

Het is mij beginnen dagen dat we op een tweesplitsing staan. Dat we aan het keren zijn van aanbiedersgericht naar afnemersgericht. Meer dan ooit. Nu echt. Dat we gaan crowdsourcen. Op elk niveau van de informatiestroom liggen de mogelijkheden voor het grijpen maar willen en kunnen we het ook? Wij, de mensen.
Er is in het klassieke zender-ontvangermodel, dat zijn beste tijd nu echt wel gehad heeft, meer dan één schakel aan het bijkomen. Een technische. Een menselijke. Zenders grijpen meer en meer naar ontvangers voor bronnen. Post-moderne collages hebben er geen gelijk aan.
We zijn in staat om zelf het internet vol te zetten met informatie, zo luidde het halverwege de naughties nog. Iedereen aan de blog! Nu zijn de scherpe kantjes er wat vanaf en hebben we door dat niet zomaar iedereen tijd, energie of goesting heeft om dat internet, dat maar niet vol lijkt te geraken vol te krijgen.
Vandaag zijn we een stap verder. We kunnen potentieel ook de bron aanleveren via facebook en twitter. Laatst zag ik een journalist voor een populaire krant navraag doen op facebook voor een mooi valentijnsverhaal. Wikileaks levert de bron op het scherm waar je wil. Wie vertrouwt die persberichten nog? Gespindokterd geneuzel.
De selectie van mijn nieuws gebeurt door keurig in elkaar gelaste rss-feeds. Pure technologie gemengd met mensen. Die Mensch-Machine. Als dit dan dat. Van een beetje hier en een stukje daar maak ik mijn eigen krant. Ik meng faits divers met écht nieuws. Technologie met erfgoed. Wetenschap met internationaal nieuws. Net echt. Alleen de sportkatern, die blijft voorlopig leeg.
Mijn vrienden, kennissen, jij ook die dit leest, selecteert op directe of indirecte manier misschien in mijn  nieuwsconsumptie. Tussen mij en het nieuws zitten media maar ook en misschien vooral mensen. Media zijn minder belangrijk dan de persoon die verwijst.
Heel zeker ben ik daarin niet de enige en dat merken nieuwsoutlets ook. De CTO van facebook heeft het gezegd. Nieuws is het volgende op hun verlanglijstje. Mashable heeft met zijn followsysteem denk ik wel een goeie manier gevonden om nog even de edge the houden maar follow is goed voor geeks die weten wat ze willen, binnen een beperkt domein. Informatieoverload, dat gaat niet zomaar over, zo lijkt het. Het gevaar van snelheid loert om de hoek. Met snelheid komen fouten. Haast onvermijdelijk.
Bij de Washington Post kan je inmiddels aangeven waar je denkt fouten te bespeuren in de content. Aanleveren. Redactie. Eindredactie. Correctie. De journalist kan zich haast beperken tot het samenbrengen van de informatie en het speuren naar de diepere achtergrond.
Dat is, en het is niet de eerste keer dat ik het zeg, de toekomst van de journalistiek. Luisteren. Verwerken. Achtergrond leveren. Het nieuws haal je niet meer in.
Google weet het inmiddels ook niet allemaal meer even goed. Ze hebben last van spam in de resultaten. Lage kwaliteit. Feitelijk incorrect. Nauwelijks doorgewerkte  content. Krijgen het niet geprogrammeerd of durven een beursgenoteerd bedrijf niet voor de borst te stoten. Dus vragen ze ons om aan te geven wat we niet meer willen. Op geaggregeerd niveau zal dat wat gaan geven.
Op die manier heeft de ontvanger haast op elk niveau de sleutel in handen. Behalve op het vlak van technologie en kennis nog. Daar ligt de meerwaarde van media. Shannon and Weaver, ik heb ze in mijn lessen communicatieanalyse religieus gegeven, ik denk dat ik daar maar eens mee ophoud.
Update: eerder schreef Boskabout hier zijn idee over hetzelfde onderwerp neer

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.