The Conversity Model. Gelezen en gekeurd.

Clo schreef een boek in een week en ik zei dat ik dat toch niet heel luid zou roepen. Clo schreef een boek en het moet $31 kosten op Amazon Kindle en ik zei dat ik dat veel vond. Clo schreef een boek en ik vond de Kindle sample niet overtuigend genoeg om mijn portefeuille open te trekken.

Clo is een madam. Ze luistert naar haar netwerk en naar tech45 blijkbaar. Ze schoof me een reviewexemplaar toe. Leest ende oordeelt. Sportief vind ik dat.

Vond ik het mijn tijd waard? Ja. Vond ik het een bruikbaar boek? Ja. Ben ik enthousiast? Neen. Het is niet mijn boek. Het boek is te veel howto en te technologisch geïnspireerd. Hoe ik geld kan verdienen met social media, tenslotte de ondertitel van het boek, is mij na het lezen jammergenoeg niet duidelijk geworden.

Het zal met verwachtingen te maken hebben. Een boek dat met wat aplomb wordt voorgesteld. Een ronkende titel. Het schrijven in een week. Misschien zit daar echt wel het probleem. Het conversity model is niet zozeer een model als wel een bloemlezing uit de verschenen literatuur. Om het wat populair te zeggen: het is een postmoderne collage. Een aantal boeken wordt zelfs nogal omstandig geciteerd.

Regelmatig verwijst Clo naar interviews die ze had met niet de minsten. Seth Godin die haar aanmaande om een boek te schrijven en Charlene Li die haar de waarde van stakeholders mee leerde kennen. Ze haalt regelmatig de klassiekers uit het genre zoals The Facebook Effect en The Cluetrain Manifesto aan en hoewel ze op de persconferentie nog liet vallen verder te willen bouwen op The Conversation Manager, wordt dit boek niet aangehaald.

Daar zit misschien de clou van dit boek. Conversity is een line extension van Sanoma. Het boek is mee een visitekaartje voor het bedrijf. Een boek doet het altijd goed als uithangbord. En The Conversation Manager is in die optiek een concurrent want Insites.

Jammergenoeg is Clo of niet genoeg tijd vergund of werd het boek niet in die mate belangrijk geacht dat het helemaal af af moest zijn. Als ik dingen lees als “I am not sure about Belgium or the Netherlands, but in most countries it is illegal to falsely pretend to be a customer in social media” dan verwacht ik in de volgende zin de mening van een advocaat of een rechter over precedenten of analogieën. Wanneer ik meerdere definities knip en plak uit wikipedia zie komen, dan gaat mijn wetenschapsachtergrond opspelen.

Als ik een doelgroep voor het boek zou moeten aangeven, dan zouden dat de social media net-niet-meer-beginners zijn. De mensen aan wie je niet meer moet vertellen dat twitter uit 140 karakters bestaat maar die wel nog nood hebben aan een mooie uitleg over hashtags.

Het is een boek om aan je manager die niet zoveel van social media moet weten mee te geven. Kan die mens (m/v) zichzelf overtuigen dat het waarde heeft. Als Social Media Professional (term eerlijk gestolen bij Saskia) ga je er niet van achtersteboven in de sofa van liggen. Daarvoor zijn de aangehaalde voorbeelden niet doorwerkt genoeg, is het teveel succesverhaal en netwerken en te weinig leren.

Is dat jammer? Ja en neen. Het is wat jammer dat het geld verdienen met social media niet volledig uit de verf komt. Het is wat jammer dat er geen écht nieuwe inzichten naar voor worden geschoven. Het is wat jammer dat het teveel op technologiemaat is geschreven.

Het is met een boek zoals met wijn. Je kan dat jammer vinden. Je kan je daarbij neerleggen.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.