Tips

Er is van alles tekort in de wereld maar niet van tips. Tips zijn er in overvloed en komen in veelvouden van vijf. Tips over social media zijn er in veelvouden van tien.

Als ik een lezing geef, doe ik geen tips. Niet as such.

Soms hoor ik wel eens een twittertip. Ik sta open. Vanmorgen werd ik echter badend in het zweet wakker toen een tip die mij in de vorige dagen werd medegedeeld (en ik weet in alle eerlijkheid niet meer door wie of door wat) keihard mijn hersenpan wakker schudde.

“Maak een twitteraccount, volg interessante mensen in jouw vakgebied. Via de iPad en flipboard blijf je zo op de hoogte van de beste content”.

Soms, heel soms. Als het erg druk is. Zoals in deze periode. Wanneer ik mezelf gek verklaar dat er zoveel te lezen is dat ik die boeken die ik telkens weer plan te lezen, dat dat er niet van komt. Dan denk ik wel eens, dan word ik wel eens badend in het zweet wakker: waarom doe ik mezelf dat aan?

Zou ik niet beter wat interessante mensen volgen, mij in de zetel zetten met iPad en flipboard en anderen voor mij het vuile werk van oninteressante dingen uitwassen en meningen vormen over de beste content laten doen? Voorlopig niet.

Maar dat deze tips werkelijk de ronde doen. Lean back and relax, anderen zullen het voor jou wel doen, het zit me niet echt lekker, ik wil daar niet flauw over doen.

3 Comments

  1. Ik vind je postje best opmerkelijk, omdat die ene tip bij mij wel van toepassing is.

    Vroeger volgde ik zoveel feeds in Google Reader dat het moeilijk was om me dagelijks door de honderden posts te “woelen”. Met Yahoo pipes maakte ik na een tijd een filter om enkel nog voor mij relevante content te zien.
    Nog steeds was het vervelend om door de vele posts te zoeken naar relevante content.

    Sinds ik op Twitter zit (een jaartje), merk ik steeds meer dat ik mijn Google Reader links laat liggen. De meest relevante content gaat toch viraal, waardoor er, inderdaad, iemand anders voor mij filtert wat belangrijk is.

    Twitter kan in die zin toch een interessante bron van nieuws zijn? Mee eens, enkel nemen en niets geven kan niet de bedoeling zijn.

  2. Volledig mee eens. Ik word ook altijd nerveus als ik artikels hoor opperen hoe RSS “voorbijgestreefd” is omdat je via je Twitter/Facebook-stream een veel gerichtere selectie zou krijgen uit het massale aanbod. Het afsluiten van de geest voor alles wat buiten de zelf-ingerichte echokamer valt als streefdoel.

  3. Ik lees in die tip helemaal niet dat “anderen het wel voor jou zullen doen”. Dat zou een gevolg kunnen zijn, maar dat hoeft niet zo noodzakelijk te zijn.

    Als er mensen mij volgen die zelf weinig tot niet bijdragen op Twitter, dan volg ik die gewoon niet terug. Maar ik vind dat op zich geen probleem als die gewoon komen meeluisteren. Als die daar nu iets leren via jou, wat is daar dan mis mee?

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.