Tussen brievenroman en businessmodel: Onder de deur

Of ik een boek wilde lezen? Dat wil ik. Vaker dan ik kan. Of ik dan een review wilde schrijven? Voor wat, hoort wat. Dus kreeg ik een pak A4 papier (het boek was nog niet gedrukt) met een persoonlijke en handgeschreven brief van de auteur en ik voelde me speciaal om dat zo te kunnen doen.

Onder de deur is een experiment. Een experiment waarbij de auteur van het boek met elf interessante mensen elf abdijen aandoet waar ze een weekend lang elk een kamer betrekken, deelnemen aan het abdijleven en (essentieel voor het boek) brieven aan elkaar schrijven die ze dan onder de deur van de andere kamer schuiven. Een brievenroman, quoi.

Jammergenoeg is de uitwerking van dit op zich interessante experiment heel wat minder geslaagd. Op de boekvoorstelling werd benadrukt dat het geen literair boek is geworden. Wegens het associatieve van de brieven en het verschillende schrijfniveau van de verschillende kloostergangers. De bui.

Dat is het inderdaad niet geworden. De vraag is of het überhaupt een echt boek is dat bedoeld is voor het publiek. Zo word je op bepaalde momenten in de verwarring gebracht door gesprekken die gevoerd werden in de gang of de tuin. Is de context en relaties van de verschillende kloostergangers tot de auteur niet altijd even duidelijk.

Op zich is dat geen probleem. Dat wordt het wel als je daardoor enkele brieven niet of nauwelijks bevat maar toch een proeve van uitleg wordt gegeven. Op deze manier blijft het te braaf. Te gelikt. Te businessboek.

Aan het eind van elk hoofdstuk blijf je ook op je honger zitten. Twee dagen is te kort om de pennen los te laten komen. Zeker als er tussen het brieven schrijven door nog gegeten, gevesperd en gelaud moet worden. Als er misvieringen zijn en psalmen dienen te worden gezongen. De kracht van het kloosterleven zit ‘m in het ritueel. De altijd tikkende klok. Het boek biedt geen ruimte om die metronoom bloot te leggen om er dan met brieven een kras over te maken.

Het is als een gesprek tussen twee bekenden die elkaar na lange tijd terugzien. Aankomen. Begroeten. Hoe gaat het? Goed. Herinneringen. Verhalen. Nu. Toen. Vergelijkingen. Je kent elkaar te goed, het is te lang geleden om te zeggen ‘het gaat niet zo goed met me’. Je voelt als buitenstaander dat het er hangt maar niemand spreekt het uit. Ook hier: op zich geen probleem maar dan moet die spanning uitgewerkt worden.

Het boek is de aanzet voor een businessmodel. Dat voel je van kilometers ver aankomen. Geen hoofdstuk gaat voorbij of er is wel sprake van de trainingswereld. Geen kans wordt onbenut gelaten om een bruggetje naar het bedrijfsleven te maken.

Als lezer haal ik er niet genoeg uit om heel diep na te denken over domeinen die de mijne niet zijn. Dat had met een duidelijker focus op ‘dit moet een businessboek over verschillende domeinen zijn’ wel gekund. Er wordt gepraat over verschillende werkdomeinen. Er zijn gedachtensprongen naar de abstractie van de kerk. Er wordt over persoonlijke dingen gepraat. Al bij al blijft het braaf en blijft het vaak steken bij clichés.

Een aanzet tot een businessmodel en de aanzet tot brievenroman leveren samen helaas geen boek op. Het boek dat vandaag in de boekhandel ligt is het bronnenmateriaal. Voor een boek of een roman. Niet het boek op zich. Misschien was het beter een persoonlijk document was geweest dat de kloostergangers voor het nageslacht zouden bewaren. Of de bron voor een écht boek.

Hier bij mij liggen twee exemplaren van het boek. Eén komt in de bibliotheek van Flanders DC, mag je in onze tuin komen lezen. Het andere mag jij hebben. Als je mij een reden mailt waarom je het wil lezen.

1 Comment

  1. Je recensie van het boek was zodanig to the point dat niemand het nog wil lezen. Sorry Jan, mij mag je het gerust op sturen, maar of het ooit uitgelezen wordt, dat betwijfel ik dan weer.
    Misschien moeten we dit boek bij iedereen ‘onder de deur’ gaan schuiven? 🙂

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.