Wit

Na een week van afwezigheid is het woord van de week terug. Een kort maar complex woord deze week. Wit. Wit het kleur. Wit het niet-kleur. Wit het symbool. Wit het verlangen. Wit de overgave.

Wit is een kleur dat geen kleur is. Wit is de afwezigheid van kleur, de perfecte reflectie. Zet je alle kleuren van de regenboog naast elkaar op een draaiende schijf, dan vormen die kleuren samen wit. Wit is geen kleur en alle kleuren samen.

Wit is de kleur van de sneeuw. Sneeuw waar we graag naar kijken. Sneeuw waar we naar uitkijken en die we, wanneer de eerste laag is gevallen, alweer vervloeken. Sneeuw waar we met kinderlijke verwondering van genieten. Sneeuw waar we voor reizen. Sneeuw waardoor we thuis blijven.

Bovenal is wit een symbool. Wit staat bij ons voor onschuld en maagdelijkheid, voor reinheid en zuiverheid. Bruiden hullen zich op de dag van hun trouwfeest in witte, lange jurken. Wit staat voor kinderen. Wit was in België het kleur van protest, zo ergens eind vorige eeuw. Wit staat voor overgave.

In de kerk draagt de priester de kleur op Kerstmis en Pasen, verwijzend naar Jezus Christus, het Lam Gods. In bepaalde Afrikaanse en Aziatische landen is wit het kleur van de rouw. Wit is daar wat zwart voor ons is.

Naar het schijnt zouden Inuït 9 tot 43 woorden hebben om wit in al zijn nuances te kunnen benoemen. Het verbaast niet.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.