Categories
Uncategorized

Zes maand vader

Mensen zeggen wel eens: “Jan, vertel eens wat over Juul”. Schrijf daar nog eens wat over. Wel ja, dat is dus niet zo gemakkelijk, ik heb dat al eens uitgelegd. Maar kijk, de zesde vermaanddag van Juul leek mij een mooie aanleiding.

Ik ben populist genoeg om het publiek te geven wat het vraagt. Alle voorwaarden in acht genomen. Hoe is dat nog als vader?

Waar te beginnen? Hawel, hetzelfde als vroeger maar dan anders. De avonden zijn korter en er wordt ’s nachts al eens opgestaan. Mijn leesgedrag is tot één derde geslonken. Eerst geleidelijk. Daarna met een breuk. Mijn koersfiets is een eenzame. Ook zwemmen komt er niet meer van.

Nu mag ik bijgod niet klagen want mijn lief doet zo ongeveer driedubbele shiften. Die borstvoeding en het feit dat ik uit werken moet zijn goede (en ook wel terechte excuses) maar toch…

Wachtkamers zijn ons tot nu eigenlijk bespaard gebleven en dat wens ik zo te houden want dokters, nee daar heb ik het niet zo mee. Als hij maar gezond is, het is an sich een dooddoener maar het is wel waar.

Inmiddels is de periode van onthechting ook bijna aangebroken. Wenuurtje bij de crèche hier en binnenkort waarschijnlijk eens tante als oppas. Eerlijk? Ik zie er een beetje tegenop. Het wordt steeds zorgen om 17u53 aan de crèche te staan. Weer een beetje meer leven met de klok en niet om 17u nog een inval krijgen die nog dringend op papier moet.

Soms vraag ik me af hoe mensen dat doen, zo met drie kinderen en veel belangrijker jobs als wat ik doe. Soms vraag ik me af: waar halen die mensen de tijd om naast zoveel werk, een nooit eindigende studieperiode en nog een hobby her of der met 24 uur toe te komen. Mensen die tips hebben mogen die altijd delen.

Nu gelden theaterwetten ook als het op vaderschap aankomt. Dat komt goed. Sowieso. Het komt er alleen op aan erin te blijven geloven.

4 replies on “Zes maand vader”

Hoe je dat doet met 3? Als vader van 3 dochters kan ik je zeggen dat het wel te doen is. Eens uit de pampers en de nachtern doorgeslapen worden, valt het best wel mee. Alhoewel, met 4 vrouwen in huis moet ik dus soms wel eens vroeg opstaan op zondag om mijn ding te doen…. Zoals nu, even een hart onder de riem steken, want wat is het een feest met 3 kinderen in huis , ik kan me zelfs niet meer inbeelden dat we er ‘slechts’ maar één hadden… Doe zo verder dus..;-)

Ha, wel, van dat “belangrijker werk” kan ik niet bevestigen, maar “met drie kinderen wel”. Dus.

Lees en schrijfwerk los ik op door elke dag om 05.15 op te staan. Dat geeft me ongeveer één uur tijd, voor ik bokes begin te smeren voor twee kleuters, een peuter verluier en verfles en naar de crèche breng, enfin, vanaf daar, zie handboek.

En veel, héél veel, terugdenken aan de goede oude tijd, toen we maar één babietje hadden, en werkelijk dachten dat we een druk leven hadden, natuurlijk 🙂

Maar om me ondanks alles even aan te sluiten bij de vorige spreker, voor geen geld, voor geen geld ter wereld zou ik er één willen missen.

die mensen wachten tot hun kinderen wat ouder zijn en hun plan leren trekken.
die mensen die herinneren zich niet altijd even goed hoe moe ze waren met 1 baby. Liever 2 kinderen in het skatepark dan 1 baby met krampen ’s nachts in de hand.

de oplossing is wachten. Gewoon wachten. En doorbijten.

En dat is dan nog maar één Juultje.

Hier is het een tweeling, en dat is dolle pret, maar een drukte van jewelste.
Als er ééntje eens ergens gaat logeren en de andere blijft hier, dan kijken we eens naar mekaar en denken we hoe gemakkelijk één kindje zou zijn.

Maar weerom, ik ben blij dat het er twee zijn, en ik zou me niet meer anders kunnen voorstellen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.