Uncategorized

ZoemZoem met de Renault ZE

Het was een tijd geleden dat ik nog eens ‘ja’ had gezegd op een avondinvitatie van de bloggerssekte. Deze keer betrof de gevierde geen GSM of onszelf maar een Renault ZE, een auto op batterijen. Dat ‘helaas, ik kan er niet zijn maar testen doe ik graag stuur maar op’ niet zou werken dus… Naar daar met trein en daarna een lift van Boskabout en meteen zien waarom we zo’n andere mobliliteit nodig hebben. ‘Alles vast’, meldde de überkabouter en op latitude zag ik dat hij op vier kilometer van mij stond en dat hij er met de fiets een pak sneller zou zijn geweest. Even overwoog ik de eerste bluebikegebruiker te worden maar dat leek me net iets overdreven excentriek. In de door Renault ingepalmde ruimte stonden schaalmodelletjes van de auto’s die komen: de Kangoo en Fluence, die rijden nu al rond op aardolie (zeg: thermische wagen), er komt een Zoë, dat is een kleine auto (zeg: hatchback) en een microwagen die het midden houdt tussen zo’n BMW scooter en een smart en Twizy gaat heten. Wat ik zo jammer vind is dat Renault niet meer gedurfd heeft (behalve dan met de Twizy). Iets meer conceptcar dan seriemodel, de Frendzy bijvoorbeeld, dat lijkt me wel wat. Wat in 2012 op de markt komt, zijn Renaults die je vandaag al ziet. Het zijn wagens die niet meteen zullen opvallen en kijk, als ik dan meer zou betalen voor een auto met een bereik van 160 kilometer, dan zou ik verdomme willen opvallen in het verkeer: kijk naar mij, ik rijd al in de toekomst en jij? Bij Renault zullen ze die bedenking ook wel gemaakt hebben en de rationale wijst blijkbaar eerder in de richting van ‘doe maar gewoon’ dan ‘doe eens wat anders’ en ik plan niet meteen een aankoop. Er schijnt een designer aan het werk die zijn vak wel kent en ik ben een blogger met lettertjes. Wij hoorden de uitleg over de wagen en over het oplaadsysteem. Het maakte mij gelukkig dat Renault publieke oplaadpalen wil gaan installeren (onder meer in Antwerpen) die ook voor andere voertuigen open zullen staan. Be a platform en zet de standaard. Goed gezien. Of ze ook dachten aan autodelen, vroeg ik? Niet geheel zonder oog op het eigenbelang. Dat doen ze. Ook denken ze aan een systeem waarbij je door het jaar met een ZE zou rijden en dat je dan om op vakantie te gaan iets anders zou kunnen nemen met meer bereik en op diesel. Dat is goed vind ik. Alleen moeten we nog wel een manier vinden om voldoende groene energie op te wekken om dat jaar dan door te komen. We mochten eens rijden. Bij mij ging dat ongeveer als volgt: hier rechts, dat weer rechts, meevolgen, links, we gaan de autostrade op, geef maar eens goed door, file. F*. Het ‘alles vast’ had zich verplaatst. Eerste afrit terug. Zicht op een verlichte koeltoren. Elektrisch rijden is vreemd. Er zijn geen versnellingen. Denk aan een automatiek maar dan zonder de overgangen die je hoort en een beetje voelt. Gas geven is direct en hoe dieper je duwt, hoe sneller je accelereert maar het huilen van een motor in hoge toeren, dat zit er zo niet in. Om iets nuttig te zeggen over het rijgedrag zou ik er eens wat langer en op andere wegen mee onderweg moeten zijn. Het stuk waar ik wel kon rijden kreeg ik weer dat gevoel: rijden in de toekomst, hier ben ik dieselvreters en toen werden we gecoupeerd door een Renault Espace en kon ik het remsysteem testen. Het concept van de automobilist strookte niet met mijn gevoel. In de brochure heet de rijervaring Zen maar in de praktijk zit je met die andere luidruchtige weggebruikers gekloot en met toeters enzo. Het is wel een leuke ervaring om stil te rijden. #zoemzoem schreef Boskabout en hij heeft gelijk.